ماه ها در انتظار این روز بود که او را در آغوش بگیرد..پسری که از روح خدا در او دمیده شده و به روح الله معروف گشته..از ترس حرف مردم به دور ترین نقاط رفته بود..دیگر خسته و گرسنه بود نای راه رفتن نداشت.

خدایا..او دیگر نمیتواند..مریم به مدد دستانت نیاز دارد.

"ای مریم طاقت بیاور.."

آری..او آمد..عیسی آمد.

مریم عیسی را سخت در آغوش گرفت و به چهره ی معصومانه ی این طفل نوپا مینگرد.کودکش در هاله ای از نور بود..عیسی متولد گشت.

او بزرگ شد..بشارت از محمد(ص) رو به همه داد .

و حالا..

ای مسیح ،ورودت به این عالم رو تبریک میگم ..

 

شب است و لحظهی حرمان مریم              وطفلی خفته در دامان مریم

وجود نازنینش بکر و بی عیب                       خدا می داند و وجدانِ مریم

     مسیح خالق و پیغمبر صلح                         گلی خوشبوی از بُستانِ مریم

همان طفلی که از روح خداوند                    نهالش تنجه زد در جانِ مریم

نه دستی بهر تیمار وجودش                       نه دارویی که بُد درمانِ مریم

دلش در معرض اوهام وحشی                     ولی چون کوه بُد پیمانِ مریم

ندای لا تَخَف لا تَحَزنوهآ                               زسوی خالقِ سبحانِ مریم

شفا بخش دل پردرد او شد                               بشد لطف خدا از آنِ مریم

بُوَداو روح «جاوید» خداوند                           نبشته این چنین فرمانِ مریم